Υπάρχει Όραμα για την Ελλάδα

Το κυριότερο πρόβλημα της σημερινής Ελλάδας, είναι ότι ξέμεινε από Όραμα!

Η έλλειψη Οράματος μας προκαλεί φόβο, ανασφάλεια, σύγχυση, απογοήτευση και τελικά άνευ όρων πάραδοση.

Ε λοιπόν, μεγαλόπνοο Όραμα υπάρχει!!!

Είναι αυτό που κατάφεραν οι πρόγονοί μας, και μέχρι σήμερα αναγνωρίζει και θαυμάζει όλη η ανθρωπότητα!

Είναι η επανανακάλυψη -με σύγχρονους όρους- της Δημοκρατίας!

Η προαγωγή της αισθητικής και της ηθικής μέσω του Πολιτισμού!

Η έμφαση στη Παιδεία, όχι ως μηχανισμό απόκτησης εξειδικευμένων γνώσεων που είναι σήμερα, αλλά ως δια βίου παίδευση της ψυχής, εργαστήριο σφυριλάτησης των αρετών και διαδικασία απόκτησης αυτογνωσίας και ετερογνωσίας!

Αν υιοθετήσουμε αυτό το μεγαλειώδες Όραμα, τότε θα βρούμε τον προσανατολισμό μας! Δε θα περιπλανιόμαστε πλέον σαν χαμένοι. Θα επικεντώσουμε τις προσπάθειές μας και τις δυνάμεις μας για να το προσεγγίσουμε, να το φτάσουμε, και γιατί όχι, να το ξεπεράσουμε! Άλλωστε, δεν είναι υποχρέωση των παιδιών να ξεπερνούν τους γονείς τους και να προάγουν την ανθρωπότητα ένα βήμα πιο μπροστά;

Δεν ξέρω αν τελικά θα καταφέρουμε τον τελικό στόχο ή ως ποιο σημείο μπορούμε να φτάσουμε....

Εκείνο που ξέρω είναι ότι ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ στους προγόνους μας, αλλά και στους απογόνους μας να προσπαθήσουμε! Και αξίζει να προσπαθήσουμε, γιατί θα νοηματοδοτήσει τη ζωή μας! Άρα θα το κάνουμε ΚΑΙ για εμάς τους ίδιους!

Αρχή πάντων όμως, είναι να πιστέψουμε στο Όραμα!!!

Όσοι μπορούν ας ακολουθήσουν, ....οι άλλοι ας κάνουν στην άκρη να μην τους πατήσουμε!

ΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ ’40 !

Τα τελευταία τρία χρόνια, μονοπωλεί την επικαιρότητα το Δημόσιο Χρέος της Ελλάδας, για το οποίο, κυρίως οι γερμανοί δανειστές μας, μάς κατηγορούν ότι αμελούμε να εξοφλήσουμε και γι αυτό μας επιβάλλουν ατελείωτα δυσβάσταχτα, όσο και ταπεινωτικά μέτρα!

Με αφορμή τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου 1940, θα ήθελα να υπενθυμίσω στον ελληνικό λαό, ένα άλλο, ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΧΡΕΟΣ που έχουμε, απέναντι στους παππούδες και τους πατεράδες μας, που έδωσαν το αίμα τους και τη ζωή τους, για την Εθνική μας Ανεξαρτησία, την Ελευθερία και την Αυτοδιάθεση του λαού μας!

Όταν οι Γερμανοί μας κουνάνε με αυθάδεια το δάκτυλο και μας αποκαλούν τεμπέληδες και χαραμοφάηδες, εμείς δυστυχώς, σκύβουμε δουλικά το κεφάλι κι αποδεχόμαστε τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς, αντί να τους βροντοφωνάξουμε ευθαρσώς, ότι οι "τεμπέληδες" πατεράδες μας είναι αυτοί που έχτισαν μεταπολεμικά, μαζί με άλλους μετανάστες, το "γερμανικό θαύμα", χύνοντας ιδρώτα και αίμα στα γερμανικά εργοστάσια, ορυχεία και χυτήρια, και πως με τα δικά μας χρήματα και τις δικές μας περιουσίες, που καταλήστευσαν όταν πάτησαν τις μιαρές μπότες τους στην Ελλάδα, επαίρονται σήμερα ότι είναι υπερδύναμη!

Το μεγάλο όνειδος για το γερμανικό λαό, είναι ότι ο Χίτλερ δεν ήταν απλώς ένας δικτάτορας που κατέλαβε την εξουσία με τη βία, αλλά εκλέχθηκε από το γερμανικό λαό, και μάλιστα έχαιρε μεγάλης λαϊκής υποστήριξης, γι αυτό και άλλωστε δεν υπήρχε καμία ουσιαστική εσωτερική γερμανική αντίσταση στα απάνθρωπα σχέδιά του! Επίσης, τις κτηνωδίες, δεν τις κάνανε μόνο κάποιοι λίγοι φανατικοί ναζί, αλλά δεκάδες χιλιάδες γερμανοί στρατιώτες, που απολάμβαναν (ή στην καλύτερη περίπτωση εκτελούσαν με απάθεια τις απάνθρωπες εντολές) και με ιδιαίτερο ζήλο σκότωναν ομαδικά, αθώα γυναικόπαιδα, ξεκοιλιάζανε βρέφη και πυροβολούσαν εν ψυχρώ ανήμπορους γέροντες! Οι εικόνες που περιγράφω με λόγια, ίσως να είναι σκληρές, όμως ακόμη σκληρότερη ήταν η πραγματικότητα! Πρέπει επιτέλους ορισμένα πράγματα, να μην αποσιωπούνται και να λέγονται με το όνομά τους, ιδιαίτερα όταν οι απόγονοι αυτών των εγκληματιών, που ευημερούν σήμερα χάρη στο πλιάτσικο των προγόνων τους, αποθρασύνονται και κάνουν κατάχρηση της μεγαλοθυμίας μας! Διότι ο ελληνικός λαός μπορεί να είναι μεγαλόψυχος και να συγχωρεί ακόμη και τα απεχθή εγκλήματα, αλλά οφείλει και να μην ξεχνά!

Και φυσικά, οι ανθρώπινες απώλειες, δε νοείται να αποτιμηθούν σε χρήμα, γιατί οι ανθρώπινες ζωές, για μας τους Έλληνες, είναι ανεκτίμητες…

Όμως, οι υλικές ζημιές που προκάλεσε η Κατοχή, είναι μετρήσιμες και απαιτητές!

Το μέλος του «Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», Δαμιανός Βασιλείου, αναφέρει:

»…Οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα είναι δύο κατηγοριών:

Α’ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

1. Οι επανορθώσεις για τις καταστροφές στις υποδομές κατά τη διάρκεια της κατοχής, δηλαδή προς το Δημόσιο, ύψους 7,1 δις Δολάρια, αγοραστικής αξίας 1938. Αυτές, σύμφωνα με επίσημο έγγραφο της Τράπεζας της Ελλάδας, υπολογίζονται έως τον Μάρτιο του 2010 στο ποσό των 108,43 δις ευρώ, χωρίς τους νόμιμους τόκους (με το ελάχιστο επιτόκιο του 3% σε τιμές του 1938 υπερβαίνουν σήμερα το 1 τρις ευρώ, τρεις φορές περίπου πάνω από το δημόσιο χρέος).[!!!]

2. Το κατοχικό δάνειο, ύψους 3,5 δις Δολαρίων (αγοραστικής αξίας 1938). Το κατοχικό δάνειο είναι το μισό περίπου του ανωτέρω ποσού των 7,1 δις Δολαρίων. Ανέρχεται σήμερα σε περίπου 54 δις ευρώ, χωρίς τους νόμιμους τόκους.

Το δάνειο αυτό, που υπολογίζεται κάθε χρόνο, τόσο από την τράπεζα της Ελλάδας, όσο και από την γερμανική κρατική τράπεζα, προκάλεσε καθοριστικά την πείνα και τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς απ’ αυτήν. Το δάνειο της κατοχής, πρέπει να τονίσουμε, το δώσαμε με αίμα! Και τα δύο αυτά ποσά δεν έχουν παραγραφεί, ούτε μπορούν να παραγραφούν, γιατί είναι αναγνωρισμένες οφειλές με διεθνείς συμφωνίες και διεθνείς συμβάσεις. Αρκεί να τα ζητήσει η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση. Γιατί, αν τα ζητούσε και η γερμανική κυβέρνηση αρνιόταν να τα καταβάλει, θα μπορούσε η όποια ελληνική κυβέρνηση να προσφύγει στα διεθνή δικαστήρια και αναμφισβήτητα να δικαιωθεί και να τα πάρει.

Καμία ελληνική κυβέρνηση δεν τα διεκδίκησε με αυτή τη διαδικασία.

…….

Β’ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

1. Οι αποζημιώσεις τω θυμάτων 100 Ολοκαυτωμάτων, από τα οποία έχουν αναγνωριστεί τα 89. (56.225 νεκροί ενδεικτικά).

Μία περίπτωση αφορά και τα θύματα του Διστόμου, που η αποζημίωσή τους ανέρχεται σήμερα περίπου στο ποσό των 60 εκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, που αναίρεσε ο Υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Σημίτη, αλλά επικύρωσε η απόφαση του αντίστοιχου Αρείου Πάγου (Corte Suprema di Cassαzione) της Ιταλίας τον Οκτώβριο του 2008, που ισχύει και για το Δίστομο.

…….

2. Οι αρχαιολογικοί θησαυροί, που άρπαξαν από τα μουσεία, τους αρχαιολογικούς χώρους και από παράνομες ανασκαφές, είναι καταγεγραμμένες, και δεν έχουν επιστραφεί ως όφειλαν.

……..

Όμως, ακόμη και οι ίδιοι οι Γερμανοί, αναγνωρίζουν πως ένας από τους σημαντικότερους λόγους για την σημερινή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, είναι η μη πληρωμή των κατοχικών αποζημιώσεων και η μη επιστροφή του αναγκαστικού δανείου που πήραν από μας οι Γερμανοί κατά την Κατοχή!

Στη συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, ο γερμανός καθηγητής του London School of Economics, Albrecht Ritschl, μεταξύ άλλων αναφέρει:

»… Spiegel: Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με το γνωστό πλέον haircut, σαν να μετατρέπεις ένα afro look σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της. Στο ίδιο διάστημα όμως οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να σηκώσουν κεφάλι από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Είστε βέβαιος;

Ritschl: Φυσικά! Ήταν όταν ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως πλήρωσε ελαχιστότατες αποζημιώσεις μετά το 1990, ούτε τα αναγκαστικά δάνεια που είχε συνάψει, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. Μην κρυβόμαστε! Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, ο δεύτερος μάλιστα ήταν πόλεμος αφανισμού και εξολόθρευσης. Στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το περίφημο «γερμανικό θαύμα» συντελέστηκε πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων. Αυτό δεν το ξεχνούν οι Έλληνες…»

Όλα αυτά, αποδεικνύουν το μέγεθος της προδοσίας ΟΛΩΝ των πολιτικών που κυβέρνησαν την Ελλάδα μετά τον πόλεμο και ως σήμερα, που δεν τόλμησαν να διεκδικήσουν τις δίκαιες απαιτήσεις της Ελλάδας! Κάποιους μάλιστα τους αποκαλούμε «Εθνάρχες», «Εθνοπατέρες» ή «Ευπατρίδες της πολιτικής»!

Το γεγονός ότι επιτρέπουμε σ’ αυτούς τους ανθρώπους να ποζάρουν ξεδιάντροπα σε κάθε παρέλαση στην εξέδρα των επισήμων, αποτελεί μέγιστη ύβρη και προσβολή για τους ήρωες της Εθνικής Αντίστασης, που έχυσαν το αίμα τους για την πατρίδα!

Αντί να τους περάσουμε από δίκη για την ενδοτική στάση τους, τους αφήνουμε να ορίζουν τις τύχες μας! Έτσι, κάναμε πρωθυπουργό τον Γεώργιο Ράλλη, ο οποίος ήταν γιός και συνήγορος υπεράσπισης στη δίκη των δωσίλογων, του κατοχικού «πρωθυπουργού» Ιωάννη Ράλλη, (ιδρυτή των αιμοσταγών Ταγμάτων Ασφαλείας, γνωστά ως Γερμανοτσολιάδες ή Ράλληδες), και ο οποίος στη δίκη του πατέρα του ισχυρίστηκε λίγο-πολύ, ότι ο πατέρας του έπρεπε να πάρει παράσημο από το ελληνικό κράτος και όχι κρεμάλα!!! Επίσης κάναμε υπερυπουργό οικονομικών τον Γεώργιο Παπακωνσταντίνου, η οικογένεια του οποίου θησαύρισε στην Κατοχή, εφόσον ο παππούς του πήρε από τον Τσολάκογλου, το αποκλειστικό δικαίωμα παραγωγής και διανομής ηλεκτρικού ρεύματος στην Πτολεμαΐδα (!), ενώ ο αδερφός του πατέρα του και μετέπειτα υπουργός εξωτερικών του Μητσοτάκη, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, υπήρξε διερμηνέας των Γερμανών στην Κοζάνη, κατά την Κατοχή! Ας μην μας ξενίζει λοιπόν, που ο εγγονός συνέχισε την οικογενειακή παράδοση στην προδοσία!

Κι αυτές είναι μόνο μερικές ενδεικτικές περιπτώσεις, της εισχώρησης στην «δημοκρατική» μεταπολεμική Ελλάδα τέτοιων βδελυρών στοιχείων, που κατάφερε το πολιτικό σύστημα να τους προωθήσει σε θέσεις εξουσίας. Ο κατάλογος παρόμοιων περιπτώσεων, δυστυχώς είναι ακόμη πολύ μακρύς, και τα ονόματα που τον απαρτίζουν, εξίσου ηχηρά…

Τα ερωτήματα τα οποία προκύπτουν είναι αμείλικτα:

- Ως πότε θα τους ανεχόμαστε;

- Ως πότε θα ζούμε μέσα στην άγνοια και τη λήθη, σαν να είμαστε λοβοτομημένοι;

- Που πήγε εκείνος ο περήφανος και απροσκύνητος λαός των Θερμοπυλών, του ‘21 και του ‘40;

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Μέρα των Ηλικιωμένων.

Ομολογώ ότι δε μου αρέσει ο θεσμός των Παγκοσμίων Ημερών, γιατί μοιάζει σα να θέλουμε να κρύψουμε πίσω από αυτή τη μέρα, την ντροπή για την αδιαφορία που δείχνουμε όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου.

Όμως, δωθήσης της ευκαιρίας, θέλω να επιστήσω την προσοχή μας σ' αυτή την ευάλωτη κοινωνική ομάδα των απόμαχων της δουλειάς, που όμως δεν είναι και απόμαχοι της ζωής!

Πολλες φορές μάλιστα, η λαχτάρα της αθάνατης ψυχής τους για ζωή, ξεπερνά τις λιγοστές εναπομείνασες δυνάμεις του φθαρτού σώματος, κι αυτό μπορείς να το διακρίνεις στην άσβεστη φλόγα που λαμπυρίζει, βαθιά μέσα στα κουρασμένα τους μάτια...

Είναι οι γονείς μας και οι παππούδες μας, που πρόσφεραν με τον ιδρώτα και το αίμα τους, ό,τι και όσο μπορούσε ο καθένας τους, και συχνά στερήθηκαν οι ίδιοι για να μας αναστήσουν και να έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε κι εμείς το θείο δώρο της ζωής, μέσα από καλύτερες προϋποθέσεις....

Ας μην τους προδόσουμε τώρα που γέρασαν και δεν μπορούν πιά να μας προσφέρουν, όσα μας πρόσφεραν άλλοτε...

Τα άλογα δεν πρέπει να τα σκοτώνουμε όταν γεράσουν!

Τους αξίζει σεβασμός, στοργή και φροντίδα, ωστε να αισθανθούν δικαιωμένοι για τις θυσίες που έκαναν για μας, στη ζωή τους...

Κι ας μην ξεχνάμε πως αργά ή γρήγορα, κι εμείς θα βρεθούμε στη θέση τους...

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Γνωρίζετε ποιος είναι ο συμπαθής κυριούλης της φωτογραφίας με τη χαριτωμένη προφορά του "ρο";
Σωστά!!! Είναι ο Γεώργιος Ράλλης!
Ίσως ο μετριοπαθέστερος πρωθυπουργός που πέρασε από την Ελλάδα, θα πείτε πολλοί….
Τώρα πείτε μου τι θυμάστε γι αυτόν, πέρα από την φοβερή ατάκα «δε θέλω ου», που πετούσε στις πολιτικές συγκεντρώσεις του κόμματος του;
Μάλιστα… Όσοι έχουν καλύτερη μνήμη θυμούνται και τη γυναίκα του, που λανσάρισε τα μπλουζάκια Lacoste στην Ελλάδα.
…Και οι πληροφορίες για τον Γεώργιο Ράλλη, που είναι αποθηκευμένες στη μνήμη μας, σταματάνε για τους περισσότερους, εκεί....
Γνωρίζετε όμως ότι είναι γιός του δοσίλογου κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη, που ίδρυσε στην κατοχή τα αιμοσταγή Τάγματα Ασφαλείας, γνωστά και ως Γερμανοτσολιάδες ή Ράλληδες;
Κάποιοι θα πεταχτούν και θα μου πουν, ότι είναι άδικο να φορτώνεται ο γιός, με τα κρίματα και τις προδοσίες του πατέρα. Βέβαια, μακάρι να αντιδρούσαν το ίδιο, όταν το τέκνο πιστώνεται και κληρονομεί τις διασυνδέσεις και την πολιτική καριέρα του πατέρα, ενώ ο ίδιος είναι ρεμπεσκές ή τενεκές ξεγάνωτος…
Όμως , στην περίπτωση του Γεωργίου Ράλλη που εξετάζουμε, ο υιός δεν είναι αμέτοχος στα κρίματα του πατέρα. Έχει τη δική του, έμμεση, αλλά ουσιαστική συμμετοχή, γιατί στη δίκη των δοσίλογων όπου ο Ιωάννης Ράλλης καταδικάστηκε με ισόβια, συνήγορός ήταν ο γιός του Γεώργιος Ράλλης, που μαζί με τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, (πατέρα του άλλου «ευπατρίδη της πολιτικής» Ιωάννη Βαρβιτσιώτη και παππούς του βουλευτή Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη του νεώτερου), προσπάθησαν να πείσουν το δικαστήριο ότι ο δοσίλογος Ιωάννης Ράλλης, επιτέλεσε (άκουσον - άκουσον) εθνικό έργο(!) και μάλλον παράσημο έπρεπε να του δώσουν παρά κρεμάλα!!! Μάλιστα το 1947 έγραψε ένα βιβλίο απολογητικό για τον πατέρα του με τίτλο : «Ο Ιωάννης Δ. Ράλλης ομιλεί εκ του τάφου».
Την αναφορά αυτή στον Γ. Ράλλη την κάνω για να σας δείξω το ρόλο του Κοινοβουλευτισμού στη αποχαύνωση μας, που μας οδήγησε να κάνουμε τους προδότες, πρωθυπουργούς, έχοντας μνήμη χρυσόψαρου! Και βέβαια η περίπτωση του Ράλλη, δεν είναι η μοναδική…
Απολαύστε τη «δημοκρατία» μας!

ΑΣ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΣ ΠΑΛΑΙΨΟΥΜΕ

Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο σε όσους νέους μας σκέφτονται να εγκαταλείψουν την Ελλάδα μας, για να βρούν μια καλύτερη (όπως νομίζουν) επαγγελματική καριέρα στην ξενιτειά...

Θέλω να τους πω, πως όλα τα λούσα της ξενιτειάς είναι ματαιότητες, γιατί στερούνται ουσίας, αφού "...απάντων τιμιώτερον εστίν η Πατρίς"!

Ο Έλληνας είναι ταξιδευτής, αρέσκεται να εξερευνά το καινούριο και να δοκιμάζει το προκλητικό...

Αλλά σαν τον Οδυσσέα, πάντα ΠΡΕΠΕΙ να γυρίζει στην "φτωχική", φαινομενικά, Ιθάκη, αφήνοντας πίσω του υποτιθέμενους "παραδείσους", -αλλά στην πραγματικότητα φρικτές κολάσεις- όπως το νησί των Σειρήνων, το νησί των Λωτοφάγων, την Κίρκη, την Καλυψώ, τη Ναυσικά..., που αλλοιώνουν το Είναι του και την Ταυτότητά του!

Αφού περιπλανηθεί στη Βαρβαριά και γεμίσει τη φαρέτρα του με πλούσιες εμπειρίες, οφείλει να γυρίσει και να διεκδικήσει την Ιθάκη Του, να την ξεβρωμίζει από τους Μνη(μονι)στήρες, που διασκορπούν το βιός του και προσπαθούν να ατιμάσουν τη γυναίκα του!

Αυτό είναι το υπέρτατο Χρέος και η μόνη Ελπίδα ταυτόχρονα, του κάθε πραγματικού Έλληνα!

Ας μην προδώσουμε για άλλη μια φορά την πατρίδα μας, όπως στις δεκαετίες του '50 και του '60, που για λίγα παραπάνω μάρκα ή για λίγα δολάρια, κάποιοι συμπατριώτες μας "αναστήσανε" με τον ιδρώτα τους και το μυαλό τους ξένες πατρίδες, και ταυτόχρονα άθελά τους θάψανε μισοζώντανη τη δική τους πατρίδα, στερώντας της την ικμάδα τους και τη δημιουργηκότητά τους...

Ας διδαχτούμε από το παρελθόν κι ας επιΜΕΙΝΟΥΜΕ με πείσμα και φιλοπατρία ΕΔΩ, να παλαίψουμε για την Ανάσταση της ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ Πατρίδας!

Και τότε θα δείτε πως τίποτα δε συγκρίνεται με το υπέροχο συναίσθημα της πληρότητας που θα νιώσουμε, επιτελώντας το Ηθικό Χρέος μας απέναντι στην Πατρίδα, ανεξάρτητα με το ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα!

Ας μην πέσουμε στη φενάκη της πιο πλούσιας και πιο βολεμένης ζωής, γιατί αυτή η ζωή δεν είναι πάντα η καλύτερη... Ειδικά όταν στερείται τιμής κι επισκιάζεται με τη ρετσινιά του ριψάσπη και του φυγόμαχου...

Ας μείνουμε και ας διεκδκήσουμε μια καλύτερη Ελλάδα! Και να είστε βέβαιοι ότι αν το θέλουμε πραγματικά πολύ, τότε θα το πετύχουμε!!!

ΜΕΓΑ ΛΕΞΙΚΟΝ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΥ: ΛΑΪΚΗ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ

ΛΑΪΚΗ  ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ = ελεύθερη έκφραση της βούλησης των πολιτών στην κάλπη.

Ας το αναλύσουμε λιγάκι, λοιπόν:

... 1) Πόσο ΕΛΕΥΘΕΡΗ είναι αυτή η έκφραση, όταν συνοδεύεται από:

- τρομοκρατικές απειλές ("θα πεινάσουν τα παιδιά σου", "δε θα έχεις δουλειά", κτλ),

- συναισθηματικούς εκβιασμούς (ευρώ ή χρεωκοπία, μνημόνιο ή η συντέλεια του κόσμου),

- προεκλογικές δωροδοκίες (ρουσφέτια, ανεδαφικά ταξίματα, κτλ), και

- βομβαρδίζεται από την ανηλεή προπαγάνδα των εντεταλμένων ΜΜΕ;

2) Για ποια ΕΚΦΡΑΣΗ μιλάμε, όταν κάθε τέσσερα χρόνια καλείσαι απλά να δώσεις λευκή επιταγή σε κάποιους, οι οποίοι έχουν φροντίσει να δομήσουν το σύστημα έτσι, ώστε να μην λογοδοτούν ποτέ; Η έκφραση στη δημοκρατία γίνεται σε συνεχή βάση, καθολικά και άμεσα!

3) Για ποια ΒΟΥΛΗΣΗ μιλάμε όταν ο καθένας μας υπόκειται στις προηγμένες γκεμπελικές μεθόδους πειθαναγκασμού, που παρέθεσα στο 1, οι οποίες επιφέρουν στους περισσότερους ψηφοφόρους συμπτώματα λοβοτομής;

4) Για ποιούς ΠΟΛΙΤΕΣ μιλάμε, όταν η συντριπτική πλειοψηφία δε γνωρίζει καν τι σημαίνει πραγματικά η λέξη (με ευθύνη του συστήματος βέβαια που σκοπίμως δεν μας εκπαιδεύει να γίνουμε πραγματικοί πολίτες), δε γνωρίζει τι δικαιώματα και τι υποχρεώσεις απορρέουν από αυτή την ιδιότητα και γι αυτό δεν κάνουν την πλήρη χρήση της, παρά συμπεριφέρονται σαν πειθήνιοι υπήκοοι

κάποιας αφρικανικής αποικίας.

5) Δεν είναι τυχαίο ότι οι λέξεις "ΚΑΛΠΗ" και "κάλπικος" είναι ομόηχες! Τα αποτελέσματα που προκύπτουν από την κάλπη, με τον τερατώδη καλπονοθευτικό εκλογικό νόμο που κατασκεύασαν οι εκλογομάγειροι του συστήματος, και με τη συμβολή όλων όσων αναφέρω στο 1, μόνο γνήσιοι εκφραστές της λαϊκής βούλησης δεν είναι!

Επομένως, η λέξη ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ, έχει υπόσταση και νόημα, μόνο στην πραγματική Δημοκρατία, και τέτοιο πολίτευμα, δυστυχώς δεν έχουμε στην Ελλάδα...

Εναλλακτικές πολιτικές για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα

Πάγια απολογητική τακτική των δωσίλογων ανά τους αιώνες, για να δικαιολογήσουν την προδοσία τους, είναι να επικαλούνται το «καλό της πατρίδας» και να ισχυρίζονται ότι η ενδοτική τους στάση, ήταν δήθεν μονόδρομος!

Έτσι και στην τελευταία ενορχηστρωμένη προδοσία που συντελείται από τις δυνάμεις του ολιγαρχικού καθεστώτος του Κοινοβουλευτισμού, που καταδυναστεύει εδώ και δεκαετίες τη χώρα μας, τα ανδρείκελα των ξένων και ντόπιων τοκογλύφων που θέλουν να καθυποτάξουν τη χώρα μας, εξαθλιώνοντας οικονομικά και καταρρακώνοντας ηθικά το λαό μας, διατυμπανίζουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, ότι η καταστροφική για το μέλλον μας πολιτική εξόντωσης που υιοθετούν δουλικά από την Τρόικα, είναι δήθεν η μοναδική λύση «σωτηρίας»! Δεν υπάρχει όμως μεγαλύτερο ψεύδος, γιατί τα συμφέροντα αυτών που τους υπαγορεύουν τα φονικά για το λαό μας και την οικονομία μας μνημονιακά μέτρα, δεν συνάδουν με τα συμφέροντα της χώρας μας και του λαού μας.

Αντιθέτως, στους τοκογλύφους της Τρόικας, συμφέρει μια Ελλάδα πνιγμένη στα χρέη, επαίτης της επόμενης δόσης για την επιβίωσή της, να εισάγει τα δικά τους προϊόντα χωρίς δική της αυτόνομη παραγωγή, με εξαθλιωμένο εργατικό δυναμικό, χωρίς καν τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, να «τραβάει κουπί» στις πολυεθνικές «γαλέρες» τους, κι αυτοί να αγοράζουν κοψοχρονιάς την πολυπόθητη εθνική μας περιουσία! Αυτή είναι η τραγική εικόνα της Ελλάδας, που θα σχηματιστεί, αν ενώσουμε τα κομμάτια του πάζλ, των μέτρων που μας επιβάλλουν τα μνημόνια…

Όμως αντίθετα με ότι ισχυρίζονται οι κυβερνώντες δωσίλογοι, υπάρχουν εναλλακτικές πολιτικές, που αν εφαρμοστούν, όχι μόνο μπορούν να βγάλουν την Ελλάδα από τη δεινή θέση που βρίσκεται σήμερα, αλλά θα της δώσουν προοπτικές υγιούς ανάπτυξης, κάτι που μέχρι τώρα συστηματικά της στερούσαν οι φορείς του άθλιου πολιτικού καθεστώτος που υφιστάμεθα!

Στη συνέχεια της σκέψης μου θα σας παρουσιάσω μερικές από αυτές τις εναλλακτικές πολιτικές:

1) Ως προς την κάλυψη των δανειακών μας αναγκών:

α) Εσωτερικό ομολογιακό δάνειο με εγγυήσεις τα κέρδη από την αξιοποίηση δημόσιων περιουσιακών στοιχείων. Το δάνειο αυτό μπορεί να έχει διττό χαρακτήρα: i) υποχρεωτικό, για τα πολύ υψηλά εισοδήματα και κατ’ αναλογία με το ύψος τους, και ii) προαιρετικό για όλα τα υπόλοιπα εισοδήματα.

Επισημαίνεται ότι το 2009 το ύψος των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες, ήταν 279 δις ευρώ, ενώ πρόσφατες εκτιμήσεις υπολογίζουν το ύψος των καταθέσεων Ελλήνων μόνο στις Ελβετικές τράπεζες, περί τα 600 δις ευρώ, ενώ άλλα τόσα δις ευρώ, εκτιμάται ότι είναι κατατεθειμένα σε τράπεζες άλλων χωρών!

Καταλαβαίνετε λοιπόν, πόσο σημαντική δεξαμενή χρηματικού πλούτου υπάρχει στα χέρια των Ελλήνων, την οποία, οι κυβερνώντες αντί να αξιοποιήσουν προς όφελος της χώρας και του λαού της, την αφήνουν σκοπίμως να την λυμαίνονται απατεώνες που την υφάρπαξαν από το λαό, κάνοντάς τους οι ίδιοι «πλάτες», ή όσα από αυτά τα χρήματα βρίσκονται νομίμως στα χέρια πολιτών, προσπαθούν με τα ληστρικά μέτρα των μνημονίων να τα «μεταβιβάσουν» στις τσέπες των ξένων τοκογλύφων!

β) Αναζήτηση συμπληρωματικών δανειακών πόρων από εναλλακτικές πηγές δανεισμού, όπως η Ρωσία, η Κίνα, ο πετρελαιοπαραγωγός αραβικός κόσμος.

Οι όροι που μπορούν να τεθούν σε διαπραγμάτευση με αυτές τις χώρες, μπορούν να έχουν αναπτυξιακό για μας χαρακτήρα, εφόσον αυτές οι χώρες αναζητούν εδώ και χρόνια στρατηγικό συνεργάτη στην περιοχή, και η Ελλάδα πληροί άριστα τις προδιαγραφές ενός τέτοιου συνεργάτη.

Σε κάθε περίπτωση, το σπάσιμο του «μονοπωλίου» του δανεισμού μας μόνο από τις χώρες της καθ’ ημάς Δύσης, και ο φόβος των δυτικών ότι έτσι θα διευκολυνθούν μέσω της Ελλάδας τα συμφέροντα των οικονομικοπολιτικών ανταγωνιστών τους, έχει σημαντικές πιθανότητες να κάμψει τη σκληρότητά τους εναντίον μας, και να ενεργοποιήσει μια μεταξύ τους «δημοπρασία» προσφοράς ευνοϊκότερων δανειακών όρων, υπέρ της Ελλάδας! Παρόμοια εξέλιξη παρατηρήθηκε πρόσφατα στην Ισλανδία.

2) Σοβαρή και οργανωμένη διεκδίκηση των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, από το κατοχικό δάνειο του μας απέσπασαν εκβιαστικά το 1942, και από τις πολεμικές αποζημιώσεις της γερμανικής κατοχής. Οι βεβαιωμένες από διεθνείς οργανισμούς οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα φτάνουν στο ύψος των 167 δις ευρώ συν τους νόμιμους τόκους, ποσό που με έναν μετριοπαθή υπολογισμό ξεπερνά το 1 τρισεκατομμύριο ευρώ!!!

Υπάρχουν προτάσεις για ομαλή αποπληρωμή αυτών των «χρεών τιμής» της Γερμανίας προς την Ελλάδα, με εναλλακτικούς ήπιους τρόπους, ώστε να μη γίνουν βραχνάς για τον γερμανικό λαό. Ενδεικτικά αναφέρω:

α) ανάληψη από το Γερμανικό κράτος την αποπληρωμή οφειλών του Ελληνικού Δημοσίου προς γερμανικές εταιρείες που έχουν αναλάβει έργα ή προμήθειες στην Ελλάδα,

β) παροχή υποτροφιών σε Έλληνες φοιτητές για σπουδές στη Γερμανία,

γ) δωρεάν παραχώρηση τεχνολογίας και υλικών από τη Γερμανία προς την Ελλάδα για την εκμετάλλευση της ηλιακής, αιολικής, γεωθερμικής και θαλάσσιας ενέργειας.

δ) το γερμανικό κράτος στα πλαίσια της κοινωνικής του πολιτικής, θα μπορούσε να κατευθύνει τα προγράμματα κοινωνικού τουρισμού των γερμανών δικαιούχων (συνταξιούχων, εργαζομένων, φοιτητών) στην Ελλάδα, και να καλύψει τα έξοδα των εδώ διακοπών τους.

Αυτοί είναι μερικοί εναλλακτικοί τρόποι για την κάλυψη μέρους του τεράστιου γερμανικού χρέους προς την Ελλάδα. Προφανώς παρόμοιες προτάσεις μπορούν να υπάρξουν ακόμη πολλές.

3) Ριζική αναθεώρηση του φορολογικού μας συστήματος. Το σημερινό μοντέλο του φορολογικού μας συστήματος, είναι κατασκευασμένο έτσι, ώστε να προάγει τη γραφειοκρατία που εξυπηρετεί τις πελατειακές σχέσεις, που αποτελούν την «κινητήριο δύναμη» του φαύλου πολιτικού συστήματος. Για το λόγο αυτό είναι επίτηδες δαιδαλώδες, παράλογο και εξόφθαλμα άδικο, στοιχεία που το κάνουν ανεξέλεγκτο και εγκληματικά αντιαναπτυξιακό!

Χρειαζόμαστε ένα φορολογικό σύστημα:

α) απλοποιημένο, ώστε να μπορεί εύκολα να ελέγχεται από τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς - οι οποίοι θα πρέπει να ενισχυθούν και να στελεχωθούν αξιοκρατικά, καθώς και να λειτουργούν με απόλυτη διαφάνεια.

β) η λογική του οποίου, να βασίζεται στην αξίωση για ελάχιστη δυνατή φορολογική επιβάρυνση, αλλά με τη μικρότερη δυνατή φοροδιαφυγή. Αυτή η συνθήκη θα διευκολύνει αφ’ ενός μεν την αύξηση της κατανάλωσης, και αφετέρου, την διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας, και επομένως θα εκτοξεύσει την ανάπτυξη.

γ) με αυστηροποίηση των ποινών των φοροφυγάδων και αποκλεισμό της ατιμωρισίας τους, όπως γίνεται σήμερα με διάφορα νομικίστικα τεχνάσματα. Αν το φορολογικό σύστημα είναι ορθολογικό και δίκαιο, και οι τιμωρίες για όσους παρανομούν είναι παραδειγματικά αυστηρές και χωρίς «παραθυράκια» για την αποφυγή τους, τότε αποτρέπεται η φοροδιαφυγή, η οποία πλέον καταντάει πολύ επικίνδυνο και ασύμφορο «άθλημα»!

Η αναμόρφωση προς αυτή την κατεύθυνση, του φορολογικού συστήματος, παρά τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις που θα επιφέρει, θα αποδώσει περισσότερα φορολογικά έσοδα στο κράτος, με υγιή τρόπο, λόγω της πάταξης της φοροδιαφυγής και την αύξηση του τζίρου, που θα δώσει κυριολεκτικά, φτερά στην ανάπτυξη!

Μια σειρά από συνεπαγόμενα αποτελέσματα αυτής της εξέλιξης θα είναι:

- η πραγματική μείωση των ελλειμμάτων,

- η αύξηση του ΑΕΠ (και άρα και η μείωση του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ),

- η βελτίωση των συνθηκών για προσέλκυση σοβαρών, μακροπρόθεσμων και όχι τυχοδιωχτικών ξένων επενδύσεων,

- η μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης των νοικοκυριών, που σημαίνει μεγαλύτερο διαθέσιμο εισόδημα και άρα αύξηση της ενεργούς ζήτησης, που θα οδηγήσει σε αύξηση των επενδύσεων και της παραγωγής, που με τη σειρά τους θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, και άρα μείωση της ανεργίας, που σημαίνει μείωση των δαπανών του κράτους για επιδόματα ανεργίας και επομένως εξοικονόμηση περισσότερων πόρων……

Οι κρίκοι της αλυσίδας των θετικών εξελίξεων από τον εξορθολογισμό του φορολογικού συστήματος, δεν έχουν τελειωμό! Κι όλα αυτά σηματοδοτούν την αναπτυξιακή πορεία της ελληνικής οικονομίας, που θα μπορούσε να έχει μεγάλη διάρκεια και ένταση, εκμεταλλευόμενη τα πολλά και σημαντικά της συγκριτικά πλεονεκτήματα, που αρκετά από αυτά είναι μοναδικά!

Ο μόνος χαμένος θα είναι το σάπιο πολιτικό σύστημα, και οι αιμοβόρες «βδέλλες» που τρέφονται από τα καρκινώματά του. Κι αυτό, γιατί θα καταργηθούν οι πελατειακές σχέσεις που αναπτύσσονταν μέσω του γραφειοκρατικού, παράλογου και άδικου φορολογικού συστήματος, και εξασφάλιζαν την επιβίωση του φαύλου, ολιγαρχικού καθεστώτος του Κοινοβουλευτισμού.

Αυτή η «απώλεια» όμως, δε νομίζω πως θα λυπήσει τους τίμιους πολίτες, γιατί θα συμβάλλει στη εγκαθίδρυση στη χώρα μας της πραγματικής Δικαιοσύνης και Δημοκρατίας!

ΓΙΑΚΟΥΜΑΤΟΣ: ΝΑ ΝΟΙΚΙΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Γελοιότητες, βεβαια, αλλά αυτές οι γελοιότητες σιγά-σιγά μας εξοικειώνουν με την ιδέα, έτσι, όταν τεθεί στα σοβαρά το ζήτημα, δε θα υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις από τον κόσμο... Είναι η εξέλιξη της Γκεμπελικής προπαγάνδας, η οποία στις μέρες μας έχει αναχθεί σε επιστήμη! Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσετε τα βήματα που κατέγραψα μέχρι σήμερα, αυτού του προμελετημένου εγκληματος:

1) Στην αρχή, (8-2-2005), υπήρξε εκείνη η "περίεργη" προσφώνιση της τότε Προέδρου της Βουλής Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη, προς το νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια (βλ.: http://www.youtube.com/watch?v=qrkEeJ92ORI ), όπου μας ξάφνιασε όλους, αλλά δεν της δώσαμε την ανάλογη σημασία, γιατί την κατατάξαμε στα σενάρια συνομωσιολογίας και επιστημονικής φαντασίας....

2) Αργότερα (9-3-2010, δύο μήνες δηλαδή, πριν την υπογραφή της προδοτικής δανειακής σύμβασης της 6ης Μαΐου), ο Γ. Παπανδρέου δηλώνει ότι "κινδυνεύει η Εθνική Κυριαρχία της Ελλάδας", αλλά κανένας δεν τον πήρε πάλι στα σοβαρά, γιατί όλοι τον θεωρούσαμε "αγαθογιωργάκη".... (βλ.: http://www.youtube.com/watch?v=8yjzeLDTp8g )

3) Στη συνέχεια υπογράφτηκε με τη στήριξη των δωσίλογων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ (πλήν τριών) και του ΛΑΟΣ, η προδοτική δανειακή σύμβαση (6-5-2010, με το περίφημο επισυναπτόμενο " Μνημόνιο"), στην οποία δίδονταν "αμετάκλειτα και ανευ όρων" η δυνατότητα στους δανειστές μας να κατάσχουν ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ περιουσιακό στοιχείο της Ελλάδας, ακόμα κι αυτών που άπτονται της Εθνικής μας Κυριαρχίας, αν δεν μπορούσαμε να αποπληρώσουμε κάποια δόση του δανείου! Όσοι αντιληφθήκαμε αμέσως τον ενδοτισμό - σε βαθμό εσχάτης προδοσίας - αυτής της Σύμβασης, φέρναμε ως "θεωρητικό" παράδειγμα, ότι οι δανειστές μας θα μπορούσαν να κατάσχουν ακόμα και την Ακρόπολη, και κάποιοι μας θεωρούσαν "υπερβολικούς" και "ακραίους"! Έλα όμως που αποδεικνύεται σιγά - σιγά πως δεν ήταν ούτε θεωρητικό, ούτε υπερβολικό, ούτε ακραίο αυτό το παράδειγμα...

4) Ακολούθησε -πάντα μεταξύ σοβαρού και αστείου- η αποτίμηση από γερμανικό περιοδικό ( βλ.: http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&catid=1&artID=1158278) της αξίας της Ακρόπολης στα 100 δις ευρώ! Ως αστείο το εκλάβαμε εμείς τότε, αλλά απ' ότι φάνηκε οι γερμανοί μιλούσαν σοβαρά! Το μεγάλο παζάρι είχε αρχίσει...

5) Κατόπιν ακολούθησαν οι Φιλανδοί, που ήθελαν ως εμπράγματη εγγύηση την Ακρόπολη για να μας δανείσουν ( βλ.: http://www.newsbomb.gr/apokalypseis/story/68567/ton-parthenwna-zhthsan-oi-finlandoi-gia-na-dwsoyn-daneio), όπου ο Βενιζέλος έσπευσε προθυμότατος (!) να συμφωνήσει, αλλά η "μπίζνα" χάλασε όταν διαμαρτυρήθηκαν οι άλλες δανείστριες χώρες...

6) Και τώρα, εμφανίστηκε ως "κράχτης" ο τρελοκεφαλλονίτης Γιακουμάτος, να πετάξει την ιδέα της ενοικίασης της Ακρόπολης, σε ιδιώτες, ως τρόπο καλύτερης οικονομικής εκμετάλλευσης του "ακινήτου"!!!

Αν ήταν μόνη της αυτή η μπούρδα που πέταξε ο Γιακουμάτος, ίσως θα μπορούσαμε και να γελάσουμε... Συνδυασμένη όμως με όσα γεγονότα προαναφέρω, μάλλον θα πρέπει να ανησυχούμε!!!

Ο Γιακουμάτος ήταν το δόλωμα που πυροδότησε κάποιες συζητήσεις για να προκύψει η ζύμωση του κόσμου με την ιδέα. Ήδη, για παράδειγμα, σε τοπικό επίπεδο, άκουσα το δημοσιογράφο Ανδρέα Γιουρμετάκη στο ΤRT της Λάρισας να λέει, πως δεν τον πειράζει αν κάποιος ψωνισμένος λεφτάς θελήσει να διοργανώσει πάρτυ για τους φίλους του στην Ακρόπολη, έναντι π.χ. 6 εκατομμυρίων ευρώ!!! Ως επιχείρημα γι αυτή την ξετσίπωτη ηθικά πρόταση, ανέφερε ότι το ίδιο κάνουν και οι Εγγλέζοι στο βρετανικό μουσείο στην αίθουσα των γλυπτών του Παρθενώνα! (Εννοεί των γλυπτών που έκλεψε ο λόρδος Έλγυν και έκτοτε τα καπηλεύεται το βρετανικό κράτος, ως κοινός κλεπταποδόχος)!
Του διαφεύγει όμως του κυρίου Γιουρμετάκη, ότι για τους Εγγλέζους τα γλυπτά του Παρθενώνα, δεν είναι μέρος του πολιτισμού τους, αλλά τρόπαια του πλιατσικολογήματος που κάνανε σε όλους τους λαούς και γι αυτό συμπεριφέρονται με τέτοια ασέβεια!
Για μας τους Έλληνες η Ακρόπολη (και κατ' επέκταση καθε μνημείο της ιστορίας μας) είναι ΙΕΡΗ και δεν δικαιούμαστε να την παζαρεύουμε, να την νοικιάζουμε, να την πουλάμε! Δυστυχώς όμως, οι ομοϊδεάτες του Γιουρμετάκη, του Γιακουμάτου, του Παπανδρέου, του Καρατζαφέρη, του Σαμαρά και δυστυχώς πολλών ακόμη βέβηλων της ιστορίας μας και του πολιτισμού μας, αντί να αποδώσουν την τιμή και το σεβασμό που αξίζει η ιστορία μας, με διάφορους αισχρούς τρόπους την ευτελίζουν, την κακοποιούν, την προσβάλλουν, την εμπορεύονται και την ξεπουλάνε...
Όταν μπορέσουμε να βάλουμε τέλος σ' αυτές τις αντιλήψεις, που δυστυχώς ευδοκιμούν σε πολλούς, τότε θα είμαστε άξιοι για μια καλύτερη τύχη!

ΩΔΗ ΣΤΟ ΜΙΚΗ

 Ακουστε τους στίχους μελοποιημένους στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://suno.com/s/yDQm8eq97En3Z5ZR

 

Όλο σου το έργο, ένας ύμνος για την Ελλάδα…

Όλοι σου οι αγώνες θεριεύουν την Ελλάδα…

Όλο σου το Είναι ανήκει στην Ελλάδα!

Ο αγέρας σιγοσφυρίζει τα τραγούδια σου,

καθώς αγγίζει τις ψηλές βουνοκορφές.

 

Το όνομά σου ηχεί στα απόκρημνα φαράγγια,

όπου τ’ αγρίμια σκαρφαλώνουν από βράχο σε βράχο.

 

Η μορφή σου σχηματίζεται στην άμμο,

καθώς το κύμα σκάει στην ακροθαλασσιά.

 

Η επιβλητική θωριά σου ξαναζωντανεύει  

 στο λίκνισμα του κυπαρισσιού από το μανιασμένο άνεμο.

 

Σ’ αναζητώ στο πέταγμα της πέρδικας,

που χάνεται στην πρωινή ομίχλη του λιβαδιού.

 

Σε συναντώ στο βλέμμα του αητού,

που προστατεύει τη φωλιά του στον Ψηλορείτη.

 

Σε νιώθω πάνω σε κάθε πέτρα,

που αντανακλά το φως του υπέρλαμπρου ήλιου.

 

Όλο σου το έργο, ένας ύμνος για την Ελλάδα…

Όλοι σου οι αγώνες θεριεύουν την Ελλάδα…

Όλο σου το Είναι ανήκει στην Ελλάδα!

Κατοχική Κυβέρνηση Συνενοχής

O όποιος κατοχικός πρωθυπουργός αναλάβει τη διακυβέρνηση της Ελλάδας -ελέω των ντόπιων συνεργατών των κατοχικών δυνάμεων-, δεν έχει ως στόχο να σώσει την Ελλάδα, αλλά να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα αυτών των κατοχικών δυνάμεων. Τα συμφέροντα αυτά, είναι βεβαίως, αντίθετα από τα συμφέροντα της Ελλάδας!
Είναι ανόητος όποιος πιστεύει ότι οι Γερμανοί και οι Γάλλοι επιθυμούν να ανακάμψει η Ελλάδα, να α...ποκτήσει αυτόνομη ανάπτυξη, παραγωγική αυτάρκεια και υγιή οικονομικά, ώστε να μη χρειάζεται πια να μας δανείζουν με τοκογλυφικά επιτόκια και να κονομάνε τα έντερά τους, να μη χρειάζεται να αγοράζουμε εκβιαστικά τα πανάκριβα και συχνά κακής ποιότητας (βλέπε υποβρύχια που γέρνουν) όπλα τους, να μη χρειάζεται να κάνουμε εισαγωγές προϊόντων από αυτούς, αφού πλέον θα έχουμε τη δική μας υγιή παραγωγή, να μην μπορούν πλέον με μίζες και συμφωνίες κάτω από το τραπέζι να παίρνουν κοψοχρονιάς εργολαβίες και την εθνική μας περιουσία! Θα ήταν σα να έβαζαν τα χεράκια τους κι έβγαζαν τα ματάκια τους!
Επομένως, τα μέτρα που μας επιβάλλουν οι κατοχικές δυνάμεις με την δουλική συμφωνία των ντόπιων συνεργατών τους, έχουν ως στόχο όχι την ανάκαμψη, αλλά την διαιώνιση της υποτέλειας της Ελλάδας και τη συνεχή εξάρτήσή της από την εκάστοτε δόση δανείου, την οποία, ως πρεζόνια, θα παρακαλάμε να μας τη δώσουν, προκειμένου να επιβιώσουμε κακήν κακώς ως την επόμενη δόση, όπου θα επαναλαμβάνεται ο ίδιος εκβιασμός!
Γι αυτό και η χρήση του όρου ΠΡΟΔΟΤΕΣ δεν είναι υπερβολική, για να χαρακτηρίσει όλους αυτούς που δημιούργησαν, συναινούν, δέχονται παθητικά ή ψευτοαντιτίθενται χλιαρά, σέ όλη αυτή την συντονισμένη προσπάθεια αποδόμησης της Ελλάδας και εξόντωσης του λαού της!

ΤΟ ΨΕΥΤΟΔΙΛΗΜΜΑ: ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΜΕ Ή ΔΕΝ ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΜΕ;

Το ζήτημα κακώς τίθεται ως δίλημμα:
Ή ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΜΕ (δηλαδή αναγνωρίζουμε τη νομιμότητα και την ηθική βάση του χρέους, αλλά αδυνατούμε να πληρώσουμε),
Ή ΔΕΝ ΧΡΕΟΚΟΠΟΥΜΕ (δηλαδή αναγνωρίζουμε, πάλι, τη νομιμότητα και την ηθική βάση του χρέους, και συνεχίζουμε να πληρώνουμε ακόμη και με ζωτικούς μας πόρους, χωρίς τελειωμό)!

Η λύση στο ζήτημα είναι μονόδρομος, με τις όποιες συνέπειες (που σίγουρα, δεν θα είναι βαρύτερες από τις συνέπειες των δύο προηγούμενων "λύσεων"):

ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ,
ΔΕΝ ΑΝΕΧΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΚΑΙ ΜΑΤΑΙΗ ΑΦΑΙΜΑΞΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ,
ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΜΑΣ!

Όσο δε χρεοκοπούμε (δηλαδή δηλώνουμε ικανοί να πληρώσουμε αυτό το τεράστιο χρέος), η κυβέρνηση που έγινε ανδρίκελο των πιστωτών μας, θα μας ξεζουμίζει για να δώσει τα λεφτά στους τοκογλύφους-πιστωτές μας, χωρίς να έχουμε ποτέ καμία ελπίδα ανάκαμψης, λόγω της ολοένα και βαθύτερης ύφεσης στην οποία πέφτουμε. Επίσης, όπως ήδη όλοι διαπιστώνουν, το χρέος διαρκώς μεγαλώνει αντί να μικραίνει, καθώς οι όροι του δανεισμού μας είναι τοκογλυφικοί και δεν επιτρέπουν καμία προοπτική ανάπτυξης!

Άν όμως δηλώσουμε ότι δεν δεχόμαστε να πληρώσουμε το χρέος, όχι μόνο γιατί δεν μπορούμε, αλλά γιατί (όντως!) είναι απεχθές και τοκογλυφικό, -άρα ανήθικο και παράνομο-, τότε θα απαλλαγούμε από ένα μεγάλο βάρος, που είναι βραχνάς στο λαό μας και στο μέλλον μας! Και δε θα είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο, που χρησιμοποίησε ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ, αυτά τα επιχειρήματα σε ανάλογες περιπτώσεις! Υπάρχουν αρκετά άλλα παραδείγματα χωρών, με πιο πρόσφατο αυτό της Ισλανδίας (που σκοπίμως τα ΜΜΕ αποσιωπούν πως εξελίσσεται εκεί η κατάσταση, μετά το μεγάλο ΟΧΙ που είπαν στους τοκογλύφους)!

Η αλήθεια είναι ότι και στις τρεις περιπτώσεις μας περιμένουν δύσκολες μέρες!

Όμως στις δύο πρώτες, δεν υπάρχει καμία ελπίδα σωτηρίας, αντιθέτως βυθιζόμαστε όλο και πιο βαθιά στο τέλμα, και είναι λύσεις που θίγουν την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ,
ενώ η τρίτη, δείχνει ΓΕΝΝΑΙΟΤΗΤΑ, και υπάρχει σημαντική πιθανότητα - αν διορθώσουμε τα λάθη του παρελθόντος και πρωτίστως αν απαλλαγούμε από το αμαρτωλό υφιστάμενο πολιτικό σύστημα που τα παρήγαγε και εξακολουθεί να τα αναπαράγει - να ανακάμψουμε σχετικά σύντομα και εκμεταλλευόμενοι τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, -που ούτε λίγα είναι, ούτε ευκαταφρόνητα-, να πιάσουν τόπο οι θυσίες μας και οι προσπάθειές μας!
Βέβαια αυτή τη γενναία απόφαση δεν μπορεί να την πάρει ούτε ο Γιωργάκης, ούτε ο Αντωνάκης, που μοιράζονται τους ρόλους του "κακού μπάτσου" και του "καλού μπάτσου", γιατί είναι δουλοπρεπείς εντολοδόχοι των ίδιων αφεντικών!
Ούτε βέβαια και τα άλλα κόμματα του υπάρχοντος πολιτικού σκηνικού μπορούν να κάνουν τίποτα, γιατί τόσα χρόνια μας απέδειξαν περίτρανα την ανικανότητά τους και την έμμεση ή άμεση συνευθύνη τους στη διαμόρφωση αυτής της δεινής κατάστασης!
Χρειαζόμαστε λοιπόν, εντελώς νέους πρωτοποριακούς πολιτικούς σχηματισμούς, που να αναδυθούν μέσα από τα σπλάχνα του ελληνικού λαού και να διαθέτουν άφθαρτα και άξια στελέχη, με ήθος, ικανότητες, τόλμη και αποφασιστηκότητα για να βγάλουν την πατρίδα από το τέλμα!
Μένει να αποδείξει άμεσα ο λαός μας, αν έχει ή όχι αυτή την ικανότητα...

Τις πταίει για το χάλι του Δημόσιου Τομέα;

Είναι γνωστή σε όλους η αναποτελεσματικότητα του ελληνικού Δημόσιου Τομέα, η τεράστια γραφειοκρατία που ταλαιπωρεί τους πολίτες, ο χρηματισμός, η καθυστέριση, η αναξιοκρατία.
Όμως, για το χάλι του Δημόσιου Τομέα φταίνε πρωτίστως, οι δημιουργοί, διαμορφωτές και διαχειριστές του, δηλαδή οι ίδιοι οι πολιτικοί και το πολιτικό σύστημα εν γένει! Εξηγούμαι:
- Αν είχαν σχεδιάσει τις λειτουργίες του κράτους χωρίς τη ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ, που εξυπηρτεί τις πελατειακές σχέσεις των πολιτικών, αφενός δίνοντάς τους τη δυνατότητα δημιουργίας περιττών θέσεων δημοσίων υπαλλήλων, ανταλλάξιμες όμως με ψηφαλάκια, και αφετέρου τη δυνατότητα αποκομιδής μίζας από τον απεγνωσμένο πολίτη που θέλει να ξεμπλέξει από τα γρανάζια της....
- Αν είχαν δημιουργήσει ένα αξιοκρατικό, ορθολογικό και αδιάβλητο σύστημα προσλήψεων...
- Αν είχαν θεσπίσει έναν ελεγχτικό μηχανισμό, που να τιμωρεί αυστηρά αυτούς που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους και να ενθαρρύνει και να επιβραβεύει αυτούς που δείχνουν ιδιαίτερο ζήλο...
.... αν είχαν συμβεί, λοιπόν, όλα αυτά, τώρα δε θα μιλούσαμε για αναποτελεσματικό Δημόσιο Τομέα και κατά πάσα πιθανότητα δε θα αντιμετωπίζαμε τέτοια πολυδιάστατη κρίση!
Επομένως, η θεραπεία του προβλήματος θα πρέπει να ξεκινάει πρώτα από την εξάλειψη της πηγής που το αναπαράγει και το διαιωνίζει (δηλ. το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα), και κατόπιν να εφαρμόσουμε αγωγές θεραπείας για την αποκατάστασή του!
Γι αυτό ακριβώς πρέπει να εξαφανίσουμε όλους τους ηθικούς αυτουργούς από τον πολιτικό χάρτη της χώρας! Γιατί το κάκιστο αποτέλεσμα που έχουμε σήμερα, δεν οφείλεται σε λάθος αποφάσεις (τις οποίες, σε κάποιο βαθμό, θα μπορούσαμε και να συγχωρήσουμε), αλλά σε ιδιοτελείς, ποταπές και απολύτως συνειδητές επιλογές των πολιτικών μας, που αγγίζουν τα όρια της εσχάτης προδοσίας!!!

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ - ΔΗΛΩΣΗ

Προς:

Αξιότιμο Κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας,

Αξιότιμο Κύριο Πρόεδρο της Κυβέρνησης,

Υπουργούς, Βουλευτές, Δημοσίους φορείς κλπ.

Κοινοποίηση: Σε όλες τις πρεσβείες, Ε.Ε., Δ.Ν.Τ. κλπ.



ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΔΗΛΩΣΗ



Αξιότιμοι κύριοι και κυρίες, παραλήπτες της παρούσας επιστολής – δήλωσης.

Έχω παρατηρήσει, ότι αρκετά συχνά γίνεται η χρήση του ονόματος του ελληνικού λαού, π.χ. «ο ελληνικός λαός μας ψήφισε» και του ονόματος των Ελλήνων, π.χ. «με κοινή προσπάθεια όλων των Ελλήνων θα βγούμε από την κρίση», προκειμένου να προβληθούν, δικαιολογηθούν ή νομιμοποιηθούν ποικίλες και διάφορες προτάσεις, ενέργειες και νομοθετικές ρυθμίσεις με τις οποίες δεν συμφωνώ.



Επιπροσθέτως παρατηρώ ότι:

- Ουδέποτε λήφθηκε υπ’ όψη η προσωπική μου άποψη, γνώμη ή συμβουλή σε ζητήματα, η επίλυση των οποίων θα βελτίωνε την παρούσα πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση της χώρας.

- Ουδέποτε μου ζητήθηκε η συναίνεση ή συγκατάθεση σε οποιαδήποτε νομοθετική ή άλλου τύπου ενέργεια, όπως η ψήφιση ενός νομοσχεδίου, η επικύρωση μιας διακρατικής συμφωνίας ή σύναψης ενός δανείου.

- Ουδέποτε μπόρεσα να ελέγξω τις πρακτικές της παρούσας κυβέρνησης (όπως άλλωστε και όλων των παρελθουσών κυβερνήσεων), οι ενέργειες της οποίας απέχουν τα μέγιστα από τις προεκλογικές εξαγγελίες.



Προς τούτο σας παρακαλώ όπως, σε κάθε επόμενη αναφορά που έχει να κάνει με δηλώσεις, αναφορές και αποφάσεις στο όνομα του ελληνικού λαού και των Ελλήνων και εφ΄ όσον δεν έχει την σύμφωνη γνώμη μου, να με εξαιρείτε. Επιθυμώ λοιπόν (για παράδειγμα), να λέτε:



«ο ελληνικός λαός εκτός του ΝΙΚΟΛΑΟΥ Α. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ».



Ειδικώς για τις περιπτώσεις εκείνες όπου προβαίνετε σε σύναψη δανείου καθ’ οιονδήποτε τρόπο, χωρίς την συγκατάθεσή μου και εκ των υστέρων ζητάτε την συμμετοχή μου στην αποπληρωμή του, πριν την υπογραφή της σύναψης, να ενημερώνετε τον δανειοδότη σας ότι:



«εγγυάστε την εμπρόθεσμη αποπληρωμή των δόσεων του δανείου, με συμμετοχή του ελληνικού λαού, εκτός του ΝΙΚΟΛΑΟΥ Α. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗ».



Επίσης σας δηλώνω ότι δεν νιώθω κανένα βάρος ευθύνης για την οικτρή οικονομική κατάσταση της χώρας, όπως ο υπέρογκος δανεισμός ή για την χαμερπή πολιτική ζωή του τόπου, όπως διαφαίνεται από τα κατά καιρούς δημοσιοποιημένα σκάνδαλα. Ως συνέπεια των παραπάνω, δεν βλέπω κανέναν λόγο, βάσει του οποίου ζητείται η συνδρομή μου στον απεγκλωβισμό από την κρίση, στην διαμόρφωση της οποίας δεν συμμετείχα. Προς τούτο επιφυλάσσομαι, ως Ελεύθερος Πολίτης, να αποποιηθώ, στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, οποιασδήποτε ευθύνης μου επιρριφθεί άδικα και αναίτια, όπως και οποιασδήποτε απαίτησης αποπληρωμής οφειλών από οποιονδήποτε το απαιτήσει.



Με εκτίμηση,





Δρ. Νικόλαος Α. Παντελίδης

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Ολοένα και περισσότεροι Έλληνες διαπιστώνουν καθημερινά, ότι το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα είναι τόσο σάπιο, διεφθαρμένο και αντιδημοκρατικό, που χρειάζεται ριζική αλλαγή σε όλες του τις δομές!

Η σκέψη μας όμως, δυστυχώς, είναι ακόμη εγκλωβισμένη στις πρακτικές που χρησιμοποιεί το πανούργο Σύστημα του Κυνοβολευτισμού* για να αυτο-αναπαράγεται, και αναζητούμε λύσεις σε μηχανισμούς (όπως οι εκλογές), που είναι ειδικά προσαρμοσμένες στα μέτρα του Συστήματος, ώστε να μην του προκαλούν προβλήματα στην λειτουργία του, όποια κι αν είναι τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας!

Σπουδαίοι εκλογομάγειροι και εξειδικευμένοι καλπονοθευτές, επινόησαν ένα εκλογικό σύστημα που δεν αφήνει περιθώρια ελπίδας για να αλλάξει κάτι. Αν κάποιος διαφωνεί με το πολιτικό σύστημα (κι όπως φαίνεται, διαφωνεί η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού), είτε λευκό ψηφίσει, είτε άκυρο, είτε απέχει συνειδητά από τις εκλογές, το εκλογικό σύστημα είναι κατασκευασμένο έτσι, ώστε να παρακάμπτει αυτή τη λαϊκή έκφραση και να βγάζει μειοψηφική κυβέρνηση, όσο ισχνή κι αν είναι αυτή η μειοψηφία! Είναι χαρακτηριστικό ότι στις τελευταίες εκλογές, το κυβερνών κόμμα δεν πήρε παραπάνω από 18% αν ανάγουμε τις ψήφους που έλαβε στο σύνολο των ψηφοφόρων, αλλά κανενός το αυτί δεν ίδρωσε!

Το όλο σκηνικό είναι καλά στημένο, ώστε να μοιάζει ως δήθεν "δημοκρατικό" και δήθεν "φιλελεύθερο", που τάχα βασίζεται στην "ελεύθερη βούληση" του "κυρίαρχου λαού"! Ενός λαού τόσο "ελεύθερου" και τόσο "κυρίαρχου", όσο του επιτρέπει η πλύση του εγκεφάλου που του γίνεται ύπουλα και μεθοδικά! Η καλλιέργεια της νοοτροπίας αγέλης και ο πνευματικός ευνουχισμός του ανθρώπου, ξεκινάει ακόμα από τις πιο τρυφερές ηλικίες, με το εφαρμοζόμενο σύστημα "Παιδείας", το οποίο σταδιακά και μεθοδικά μας μυεί στην τυποποιημένη και ελεγχόμενη σκέψη και στην δουλική υποταγή στα άτυπα εξουσιαστικά κέντρα. Η μύηση συνεχίζεται και ολοκληρώνεται ακόμη και μετά την ενηλικίωση του ανθρώπου, με την πολύτιμη συμβολή των στρατευμένων να υπηρετούν τα δόλια συμφέροντα του Συστήματος ΜΜΕ, την απαξίωση των θεσμών και των ηθικών αξιών, την προβολή της διαφθοράς και της αναξιοκρατίας, ως όχι απλά ανεκτές, αλλά ως «καταξιωμένες» κοινωνικές συμπεριφορές, με τελικό σκοπό να δημιουργηθεί ένα γενικευμένο συναίσθημα συνενοχής στο λαό (τύπου: "μαζί τα φάγαμε"), που λειτουργεί αποτρεπτικά σε κάθε επαναστατική διάθεση, αλλά και σκέψη!

Σας είπα, το Σύστημα είναι πανούργο…. όμως (ευτυχώς!), δεν είναι παντοδύναμο!

Τουλάχιστον όχι τόσο, όσο φαντάζει στα φοβισμένα μάτια μας! Το γεγονός ότι κάποιοι του ξεφύγαμε και κάνουμε σκέψεις σαν κι αυτές που διαβάζετε τώρα, και τις μεταλαμπαδεύουμε και σε άλλους πολλούς, αποκαλύπτει την αδυναμία του! Κάποιοι είχαμε το θάρρος να σηκώσουμε το κεφάλι μας για να κοιτάξουμε κατάματα το Σύστημα και τότε καταλάβαμε, ότι τα «μαύρα τέρατα» που βλέπαμε να απειλούν ότι θα μας κατασπαράξουν αν τους αντισταθούμε, δεν είναι παρά οι γιγάντιες σκιές βρωμερών και θρασύδειλων αρουραίων, που μπορούμε να τους λιώσουμε με τη μπότα μας, αν καταφέρουμε να ξεπεράσουμε τους ανυπόστατους φόβους μας!

Η κατάστασή μας προσομοιάζει με αυτή που περιγράφει ο άγιος Όμηρος στη ραψωδία Ι της Οδύσσειας! Είμαστε εγκλωβισμένοι, όπως ο Οδυσσέας με τους συντρόφους του, στη σπηλιά του παντοδύναμου και τρομερού Κύκλωπα Πολύφημου! Κι όμως, αυτό το φοβερό τέρας, θα το νικήσει ο πολυμήχανος Οδυσσέας, αφού του συστήθηκε με το όνομα Κανένας! (Είναι τυχαίο άραγε, ότι ο Κανένας αναδεικνύεται και σήμερα ως «ο καταλληλότερος πρωθυπουργός», στις δημοσκοπήσεις);;;



Στις επικείμενες εκλογές (όποτε κι αν συμβούν), θα πρέπει να γίνει η μεγάλη ανατροπή του ισχύοντος σάπιου πολιτικού συστήματος, μέσα στο οποίο είμαστε εγκλωβισμένοι! Κανένα κόμμα από αυτά που κινούνται στα πλαίσια του Συστήματος, δεν είναι σε θέση να μας απαλλάξει από την πολυδιάστατη οικονομική, πολιτική, κοινωνική και κυρίως πολιτισμική κρίση και παρακμή, που βιώνει η κοινωνία μας και που σαν τη λάβα εξαπλώθηκε στην Ελλάδα κατακαίοντας τα πάντα, αργά, ύπουλα και ανεπαίσθητα, εδώ και δεκαετίες!

Η πρόταση που καταθέτω δημόσια, είναι πολύ συγκεκριμένη και ίσως η μόνη που μπορεί να δώσει οριστική και ριζική λύση στο πρόβλημα:

Στις επικείμενες εκλογές (όποτε κι αν προκύψουν), θα πρέπει να συγκροτηθεί ένα Συνδυασμός Πατριωτικής Αναγέννησης (όχι κόμμα, με την γνωστή ως τώρα έννοια), που θα έχει δύο μοναδικούς σκοπούς:

1) Να συγκροτήσει μια Συνταγματική Επιτροπή από Έλληνες αναγνωρισμένου κύρους, με αποδεδειγμένο ήθος στην πορεία της ζωής τους, με υψηλό επίπεδο γνώσεων και δεδομένη προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, για να συντάξουν μια ολοκληρωμένη πρόταση Νέου Συντάγματος, που θα αντικαταστήσει το παλιό διάτρητο Σύνταγμα του Κυνοβολευτισμού, που κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί το υπάρχον σάπιο, ολιγαρχικό, οικογενειοκρατικό και φαυλοκρατικό πολιτικό σύστημα! Η πρόταση αυτή, όταν ολοκληρωθεί θα τεθεί στην έγκριση του σώματος των πολιτών με δημοψήφισμα.

Προσοχή! Δε μιλάμε για μια απλή αναθεώρηση του υπάρχοντος Συντάγματος, όπως προτείνουν (μετά από χίλιες πιέσεις) τα άλλα κόμματα, δηλαδή ένα καλλωπιστικό φτιασίδωμα του ισχύοντος κουρελιασμένου Συντάγματος, που δεν αλλάζει όμως την ουσία του, η οποία δεν είναι άλλη από τη στήριξη του κατάπτυστου πολιτικού συστήματος! Μιλάμε για ένα εξολοκλήρου Νέο Σύνταγμα, βασισμένο στις αρχές της Άμεσης Δημοκρατίας, που να διασφαλίζει:

- την απρόσκοπτη συμμετοχή όλων των πολιτών στη λήψη αποφάσεων και σε όλες τις μορφές εξουσίας,

- τη διαφάνεια της πολιτικής ζωής,

- τη συχνή και αδιάβλητη λογοδοσία των αξιωματούχων στο ίδιο το λαό,

- τη διάκριση και την ανεξαρτησία των εξουσιών (νομοθετική – εκτελεστική – δικαστική),

- την ισηγορία και την ελευθερία της έκφρασης,

- την ισονομία και την απονομή κοινωνικής δικαιοσύνης.

Κι όλα αυτά στο Νέο Σύνταγμα, δεν θα αποτελούν κενά γράμματα και κούφια λόγια όπως σήμερα, αλλά εγγυημένες προϋποθέσεις για τη λειτουργία του νέου πολιτικού συστήματος!



2) Να συγκροτήσει μια προσωρινή υπηρεσιακή κυβέρνηση, από αναγνωρισμένης αξίας και ηθικής ακεραιότητας προσωπικότητες, η οποία θα διαχειριστεί τα τρέχοντα ζητήματα λειτουργίας του κράτους, για το μικρό χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί μέχρι να ολοκληρωθεί και να τεθεί σε λειτουργία το Νέο Σύνταγμα.



Αυτή είναι, κατά την άποψή μου, η μόνη ομαλή μετάβαση σε ένα καινούριο, πραγματικά δημοκρατικό, πολιτικό σύστημα, που τόση ανάγκη έχει ο τόπος!









­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­_________________________________

*Κυνοβολευτισμός: Από το Κύων (= σκύλος) + βολεύω, δηλαδή το πολιτικό σύστημα που βολεύει τα –σύμφωνα με την Παγκάλεια ρήση- κοπρόσκυλα! Επομένως, αυτή είναι η σωστή ορθογραφία της λέξης, γιατί περιγράφει επακριβώς το περιεχόμενο του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος!

Οι Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) και η κρίσιμη σημασία τους για την Ελλάδα και την Κύπρο

Μια δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Π. Μπεγλίτη, στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ της 22/1/2010, φέρνει στην επικαιρότητα ένα σπουδαίο εθνικό θέμα, που αφορά τόσο τις ελληνοτουρκικές σχέσεις στο Αιγαίο, όσο και την Κύπρο. Ο κ. Μπεγλίτης, απαντώντας σε ερώτηση εάν πρέπει η Ελλάδα να προχωρήσει στη δημιουργία Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) στο Αιγαίο, σε συνεργασία με την Κύπρο, απάντησε: «Πρόκειται για κρίσιμο θέμα άσκησης εθνικού κυριαρχικού δικαιώματος που απορρέει από το διεθνές δίκαιο και κατά συνέπεια δεν τίθεται ερωτηματικά, αλλά επιβεβαιωτικά. Η κυβέρνησή μας υπερασπίζεται τις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες προς όφελος των εθνικών συμφερόντων, με αίσθημα ευθύνης και την αναγκαία αποφασιστικότητα». Ας δούμε όμως τι είναι οι ΑΟΖ και ποια η σημασία τους για την Ελλάδα και την Κύπρο. Η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (1973-1982), κατέληξε με τη δημιουργία της νέας Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας , η οποία συμφωνήθηκε το 1982 στο Montego Bay της Τζαμάικα και τέθηκε σε εφαρμογή στις 16 Νοεμβρίου 1994, αντικατέστησε τέσσερις παλαιότερες διεθνείς συνθήκες. Σε ψηφοφορία που έγινε στις 30 Απριλίου 1982 στη Νέα Υόρκη για τη νέα Σύμβαση 130 κράτη ψήφισαν υπέρ, τέσσερα κατά και 17 τήρησαν αποχή. Μεταξύ των κρατών που ψήφισαν κατά της Σύμβασης ήταν και η Τουρκία. Μέχρι το τέλος του 2008 επικύρωσαν τη Σύμβαση 157 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Κύπρος (12 Δεκεμβρίου 1988) και η Ελλάδα (21 Ιουλίου 1995). Στη Σύμβαση αυτή - μεταξύ άλλων - καθορίζεται και η έννοια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Με βάση τα άρθρα 55, 56, 57 της νέας Σύμβασης, ως ΑΟΖ ορίζεται η πέραν και παρακείμενη της αιγιαλίτιδας ζώνης περιοχή, το πλάτος της οποίας μπορεί να φθάσει τα 200 ναυτικά μίλια (ν.μ.) από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το πλάτος της αιγιαλίτιδας ζώνης και εντός της οποίας το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα σε θέματα που έχουν σχέση με την εξερεύνηση, την εκμετάλλευση, την διατήρηση και διαχείριση των φυσικών πηγών ζώντων ή μη των υδάτων, του βυθού και υπέδαφους της θάλασσας, καθώς και κυριαρχικά δικαιώματα, που αναφέρονται στην εξερεύνηση και οικονομική εκμετάλλευση των ρευμάτων και των υπερκείμενων της θάλασσας ανέμων . Επίσης το άρθρο 121, παράγραφος 2 της νέας Σύμβασης, αναφέρει ρητά ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Ο νέος αυτός θεσμός αποτελεί τη σημαντικότερη και επαναστατικότερη καινοτομία του νέου δικαίου της θάλασσας. Ενδεικτικά της σπουδαιότητας και των επιπτώσεων της ΑΟΖ είναι τα εξής στοιχεία: Η περιοχή της ΑΟΖ καλύπτει παγκοσμίως περί το 36% των ωκεανών, που περιέρχονται έτσι στην εθνική δικαιοδοσία, από οικονομική σκοπιά, και αφαιρούνται αντίστοιχα από τη διεθνή περιοχή της ανοικτής θάλασσας. Σ’ αυτήν (και στην αιγιαλίτιδα ζώνη) αλιεύονται περί τα 95% των παγκόσμιων αλιευμάτων και στο βυθό της βρίσκονται τα 87% των μέχρι σήμερα γνωστών παγκοσμίως υποθαλάσσιων αποθεμάτων πετρελαίου. Συνεπώς, το νομικό καθεστώς που διέπει τις χρήσεις της έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία. Εξίσου σημαντικό γεγονός αποτελεί ότι ουσιαστικά η ΑΟΖ περιέλαβε και συγχώνευσε στο καθεστώς της τον προϋφιστάμενο θεσμό της Υφαλοκρηπίδας, που ταυτίσθηκε πλέον με τον βυθό της ΑΟΖ (τουλάχιστον μέχρι το όριο των 200 μιλίων από την ακτή) . Η Κύπρος, η οποία, όπως προαναφέραμε, επικύρωσε τη Σύμβαση στις 12 Δεκεμβρίου 1988, υπέγραψε συμφωνία για την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο το Φεβρουάριο του 2003 και με το Λίβανο τον Ιανουάριο του 2007(βλ.εικ.1). Η συμφωνία βασίζεται στη διεθνώς αποδεκτή αρχή της μέσης γραμμής και σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Η Κύπρος εγκαινίασε στις 16 Φεβρουαρίου 2007 τον πρώτο γύρο υποβολής αιτήσεων αδειών έρευνας και αδειών εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων, ο οποίος έληξε στις 16 Ιουλίου 2007. Η πολύ σωστή κυπριακή πρωτοβουλία φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση την Τουρκία, η οποία βέβαια, δεν επιθυμεί κάποιος να εγείρει θέμα ΑΟΖ, που τόσο πολύ βλάπτει τα συμφέροντά της στη Μεσόγειο(βλ.εικ.2 και εικ.3). Γεγονός που προκαλεί εντύπωση και προβληματίζει, είναι ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα, ΔΕΝ έχουν θέσει αντίστοιχο θέμα οριοθέτησης ΑΟΖ με την Τουρκία και οι διεκδικήσεις τους στο Αιγαίο περιορίζονται μόνο στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των δύο χωρών, έννοια που υπερκαλύπτεται – όπως προαναφέραμε - από την έννοια της ΑΟΖ! Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής του πανεπιστημίου του Μαιρυλαντ κ. Θ. Καρυώτης, (που υπήρξε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας), η δημιουργία ΑΟΖ στις Ελληνικές θάλασσες δικαιολογείται για τους ακόλουθους λόγους: Α. Όπως είπαμε, η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά στο Άρθρο 121, παράγραφος 2, ότι όλα τα νησιά και οι νησίδες, με εξαίρεση τους βράχους που δεν μπορούν να έχουν δική τους οικονομική ζώνη, διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας, γιατί η Τουρκία δεν μπορεί να προβάλει τα ίδια επιχειρήματα που χρησιμοποιεί για δεκαετίες τώρα για την υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου. Δηλαδή ότι τα νησιά μας δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα ή ότι βρίσκονται πάνω στην «υφαλοκρηπίδα» της Ανατολίας Β. Στις 10 Μαρτίου 1983 ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν υπέγραψε διακήρυξη βάσει της οποίας η Αμερική δημιούργησε ΑΟΖ 200 ν.μ. πέρα από τις ακτές της. H πράξη αυτή της Αμερικής ήταν πολύ χρήσιμη για την Ελλάδα διότι η Αμερική διατήρησε, σύμφωνα με την Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, ΑΟΖ για όλα ανεξαιρέτως τα νησιά της. Έτσι, για την αμερικανική κυβέρνηση θα είναι πολύ δύσκολο να αρνηθεί στην Ελλάδα τη δημιουργία ελληνικής ΑΟΖ που δεν θα διαφέρει καθόλου από την αμερικανική ΑΟΖ. Ας σημειώσουμε ότι η Αμερική, που απέχει μόνο 90 μίλια από τη Κούβα, δεν τόλμησε να πει ότι η Κούβα, επειδή είναι νησί, δεν διαθέτει ΑΟΖ, αλλά οριοθέτησε την ΑΟΖ ανάμεσα στα δύο κράτη χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της "μέσης γραμμής" , μέθοδο που τόσο απεχθάνονται οι Τούρκοι. Μάλιστα η κυβέρνηση της Κούβας αποφάσισε πρόσφατα να αρχίσει έρευνες για πετρέλαια στη δική της ΑΟΖ, έρευνες που μάλιστα γίνονται σε απόσταση μόνο 45 μιλίων από τις ακτές της Φλόριδας. Γ. Στα τέλη του 1986 η Τουρκία υιοθέτησε ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα και κατέληξε σε συμφωνία με την τότε Σοβιετική Ένωση για τις επικαλυπτόμενες περιοχές χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της "μέσης γραμμής". Αργότερα, η Τουρκία άρχισε συνομιλίες με την Βουλγαρία και την Ρουμανία για το ίδιο θέμα που κατέληξαν σε συμφωνίες παρόμοιες του τύπου που είχε συνάψει με τους Σοβιετικούς. Ουδέποτε, βέβαια, η Τουρκία πρότεινε στην Ελλάδα και σε άλλα γειτονικά κράτη να κάνουν το ίδιο στη Μεσόγειο. Έτσι, η Μαύρη Θάλασσα, που αποτελεί "κλειστή ή ημίκλειστη θάλασσα", όπως και η Μεσόγειος, έχει εντελώς μοιρασθεί από τα παράκτια κράτη αυτής της θάλασσας χρησιμοποιώντας την οριοθέτηση της ΑΟΖ και όχι της υφαλοκρηπίδας. Αυτό, αποτελεί τον πιο λανθασμένο χειρισμό της Τουρκίας, διότι δέχθηκε να οριοθετήσει τη θαλάσσια ζώνη της Μαύρης Θάλασσας με μια μέθοδο που δεν ίσχυε μέχρι το 1982, δηλαδή με τη μέθοδο της ΑΟΖ που πολέμησε τόσο πολύ κατά τη Διάσκεψη του ΟΗΕ. Η Τουρκία χρησιμοποίησε αυτή τη νέα θαλάσσια ζώνη, παρ' όλον ότι μέχρι σήμερα αρνείται να προσχωρήσει στη νέα Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας που περιλαμβάνει και την ΑΟΖ. Πώς μπορεί η Τουρκία να αρνείται την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Ελλάδα όταν ήδη υπάρχει το προηγούμενο της Μαύρης Θάλασσας; Δ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επίσης αποδεχθεί την ΑΟΖ και πολλά παράκτια κράτη-μέλη της έχουν υιοθετήσει ΑΟΖ 200 μιλίων. Έτσι, είναι απορίας άξιον γιατί όχι μόνο η ΕΕ δεν παρεμβαίνει υπενθυμίζοντας στη Τουρκία ότι όλα τα κράτη-μέλη της έχουν δικαίωμα να υιοθετήσουν ΑΟΖ στις παράκτιες περιοχές τους, αλλά και να υποχρεώσει όλα τα κράτη-μέλη της, που δεν έχουν ήδη ΑΟΖ, να προκηρύξουν τέτοια ΑΟΖ. Η Τουρκία επίσης γνωρίζει ότι η θέση της όσον αφορά στην ΑΟΖ είναι πολύ αδύναμη γι' αυτό και δεν εκστομίζει ποτέ αυτές τις τρεις λέξεις στις συνομιλίες της με όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις από το 1974 μέχρι σήμερα. Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι γιατί και η Ελλάδα αποφεύγει να αναφερθεί και να θέσει η ίδια, στο τραπέζι των συνομιλιών, τις τρεις αυτές λέξεις (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη) που ανησυχούν τόσο πολύ τη Τουρκία. Εδώ θα πρέπει να επισημάνουμε ότι στην οριοθέτηση των ΑΟΖ στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, σημαντικό στρατηγικό ρόλο παίζει το ελληνικό νησί Καστελόριζο(βλ. εικ.4). Το Καστελόριζο είναι ένα νησί, το οποίο κατοικείται και άρα- όπως είπαμε προηγουμένως- διαθέτει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη. Το πρόβλημα για τους Τούρκους είναι, ότι η τοποθεσία που βρίσκεται το Καστελόριζο τους δημιουργεί πρόβλημα, διότι το Καστελόριζο έχοντας δική του ΑΟΖ, ως κατοικούμενο νησί, αποτελεί σημείο οριοθέτησης της ΑΟΖ της Ελλάδας με την Αίγυπτο και με την Κύπρο. Έτσι, κατ’ αυτόν τον τρόπο, δεν έχει η Τουρκία θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Γι’ αυτό το λόγο η Τουρκία έχει ζητήσει από την Αίγυπτο να μη λάβει υπόψη το Καστελόριζο, στις διαπραγματεύσεις της με την Ελλάδα, ώστε να έχει και αυτή θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Εντύπωση προκαλεί πάντως, η έλλειψη διάθεσης από την Ελλάδα, όλα αυτά τα χρόνια, να θέσει θέμα καθορισμού ΑΟΖ με την Τουρκία. Είναι γεγονός όμως, πως τον τελευταίο καιρό υπάρχει μια κινητικότητα στο θέμα από ελληνικής πλευράς, με την έναρξη διαπραγματεύσεων για τον καθορισμό ΑΟΖ με την Αίγυπτο και τη Λιβύη, παρά την «υπόγεια» παρέμβαση της Τουρκίας, ώστε να μην αναγνωριστεί η ΑΟΖ του Καστελόριζου από την Αίγυπτο σε αυτές τις διαπραγματεύσεις! Ταυτόχρονα γίνονται προσπάθειες για την οριοθέτηση ΑΟΖ της Ελλάδας με τις χώρες με τις οποίες συνορεύει δυτικά, δηλαδή την Ιταλία και την Αλβανία. Με την Ιταλία δεν υπάρχουν ιδιαίτερα προβλήματα. Με την Αλβανία όμως αν και υπογράφτηκε η σχετική συμφωνία μεταξύ των δύο κυβερνήσεων, το συνταγματικό δικαστήριο της χώρας πρόσφατα απέρριψε την επικύρωσή της, ύστερα από προσφυγή της αντιπολίτευσης της Αλβανίας, όπου δεν αποκλείεται να εμπλέκεται και «τουρκικός δάκτυλος». Σε κάθε περίπτωση, ο καθορισμός ΑΟΖ με την Τουρκία θα αποτελέσει μια σημαντική νίκη των ελληνικών συμφερόντων τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Κύπρο και επομένως θα πρέπει να ενταχθεί στις άμεσες προτεραιότητες της εξωτερικής μας πολιτικής. (1) Καρακωστάνογλου Βενιαμίν: Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη στο νέο Δίκαιο της Θάλασσας, Εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα 2001 (2) Καρυώτης Θ. «Το Αιγαίο Πέλαγος και η Ευρωπαϊκή Ένωση» άρθρο στην ιστοσελίδα του Greek-American News Agency στις 13/1/2010 (http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php?option=com_content&task=view&id=7235&Itemid=83) (3) Βλ. υποσημείωση 1 (4) Γραφείο Πληροφοριών Κύπρου (http://www.cyprus.gov.cy/moi/PIO/PIO.nsf/all/AB89462E00BC0F73C22575710025E69C?opendocument ) (5) Βλ. υποσημείωση 2

Η ΠΑΓΙΔΑ

Ώρες-ώρες νομίζεις πως είσαι εγκλωβισμένος σε μια μεγάλη παγίδα, που σου έχει στήσει το Σύστημα.
Ο κομφορμιζμός που προβάλλεται ως πρότυπο ζωής, οι "αμπούλες πανικού" που ρίχνει κάθε τόσο η τηλεόραση, η αβεβαιότητα ή μάλλον η φοβία για το μέλλον, καθώς και η καλλιεργούμενη πεποίθηση ότι κάθε αντίδραση σ' αυτό που συμβαίνει είναι εντελώς μάταιη, αποτελούν ορισμένα στοιχεία αυτής της καλοστημένης παγίδας!
Μάλιστα όσο μεγαλύτερες είναι οι κοινωνικές και οικογενειακές υποχρεώσεις που έχεις αναλάβει (για παράδειγμα αν έχεις φέρει στον κόσμο ένα παιδί κι έχεις αναλάβει την ευθύνη να το αναθρέψεις), τόσο πιο έντονη είναι η αίσθηση της παγίδας!
Νιώθεις σαν ένα τεράστιο δόκανο να σε έχει μαγκώσει απ' τ' "αχαμνά" και πονάς αφόρητα σε κάθε κίνηση που κάνεις για να ξεφύγεις!
Μισοζαλισμένος - σαν να βρίσκεσαι σε ένα διαρκές jet lang - από την ανελέητη προπαγάνδα στην οποία υποβάλλεσαι καθημερινά από τα ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης), σου δημιουργείται η αίσθηση ότι δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να ξεφύγεις από την καλοστημένη παγίδα, και το μόνο που σου απομένει, είναι να παραδοθείς αμαχητί και να γίνεις έρμαιο των προσταγών του Συστήματος. Πνίγεσαι μέσα σε μια ζοφερή και αποπνιχτική ατμόσφαιρα, όπως αυτή που περιγράφει στα έργα του ο Κάφκα. Νιώθεις σα να σε θάβουν ζωντανό, αλλά μια καθολική παράλυση των νεύρων σου σε καθιστά ανίκανο να αντιδράσεις!
Όλα αυτά όμως, δεν είναι παρά μια ψευδαίσθηση που δημιουργείται από τη διαρκή έκθεσή μας στα μέσα προπαγάνδας του Συστήματος!
Η ψευδαίσθηση αυτή θα πάψει να υπάρχει, αν πετάξεις από το σπίτι σου την τηλεόραση, που προσπαθεί να σε λοβοτομήσει, και στη θέση της τοποθετήσεις ένα όμορφο ενυδρείο με πολύχρωμα ψαράκια, που η θέα τους θα σε χαλαρώνει και θα σε ηρεμεί!
Η ψευδαίσθηση αυτή θα πάψει να υπάρχει, αν πάψεις να διαβάζεις τις κίτρινες και ροζ φυλλάδες που μουτζουρώνουν και θολώνουν τη σκέψη σου, κι ανακαλύψεις την ομορφιά και τα κρυμμένα νοήματα στα έπη του ομήρου, την ποίηση του Παλαμά, του Καβάφη, του Βάρναλη και τόσων άλλων λαμπρών στοχαστών που επικαλύπτονται από τους τόνους των έντυπων σκουπιδιών που παράγει μαζικά το Σύστημα, και που η μόνη αξία που έχουν, είναι το βάρος τους σε χαρτί!
Η ψευδαίσθηση αυτή θα πάψει να υπάρχει, αν αποφασίσεις να ζήσεις τη ζωή που πραγματικά ΕΣΥ θέλεις, κι όχι αυτή που σου προτίνει η χαζοχαρούμενη ξανθιά του μεσημεριανάδικου, ούτε αυτή την κενόδοξη ζωή που σου προπαγανδίζει στις ταινίες του το Hollywood.
Κι όταν καταφέρεις να ξεφύγεις από αυτή την ψευδαίσθηση, τότε θα συνειδητοποιήσεις ότι ο άνθρωπος αποτελείται και από το σώμα και από ψυχή, κι επομένως, δεν αρκεί να εξασφαλίσεις στα παιδιά σου μόνο τα υλικά μέσα επιβίωσης, αλλά να φροντίσεις και να ζούν με τιμή και αξιοπρέπεια, χωρίς να ντρέπονται για τις πράξεις των γονιών τους!
Τότε θα καταλάβεις ότι δεν έχεις πια καμία υποχρέωση να "γλύφεις" εκεί που ούτε να ξεράσεις δε θα ήθελες, γιατί έπαψες πια να είσαι ένα μίζερο, γλοιώδες και άβουλο ανθρωπάκι, κι έγινες πλέον ελεύθερος, αυτόβουλος και περήφανος Άνθρωπος!