Αφιερωμένο στον ξάδερφό μου Ηλία Παντελίδη, που σήμερα θα ταξιδέψει στις νήσους των Μακάρων.
Ρίχτο Ηλία!
Τι κι αν πετάει ο αετός
ψηλά και ατενίζει,
ο Χάρος είναι κυνηγός,
μια τουφεκιά, και τον γκρεμίζει.
Είναι η ζωή μας ζεϊμπεκιά,
όλο στροφές και σβούρες,
κι όταν σωπάσει ο μπαγλαμάς,
τελειώνουν κι οι φιγούρες.
Δεν έχει μπέσα ο Χάροντας,
ποιον παίρνει δεν κοιτάζει,
θερίζει νέους και παιδιά
και τους γονιούς ρημάζει.
Ζήσε λοιπόν το σήμερα,
το αύριο δεν υπάρχει,
κι όσα κι αν μάζεψες εχθές,
καπνός θα γίνουνε και στάχτη.
Καλό ταξίδι ξάδερφε...
