Μιας και οι αγρότες μας για πολλοστή φορά είναι σε κινητοποιήσεις, και μετά τα μπλόκα, το φιάσκο της συνάντησης με τον Μητσοτάκη, και την απόφαση για κάθοδο των αγροτών στην Αθήνα, ας δούμε το Αγροτικό Ζήτημα της Ελλάδας, με τα μάτια ενός επιστήμονα των Οικονομικών, και ταυτόχρονα γιου αγρότη, που και ο ίδιος έχει ανέβει σε τρακτέρ, όχι όμως για να εκφωνήσει φτηνούς δεκάρικους, όπως κάποιοι πολιτικοί σαλτιμπάγκοι, αλλά για να οργώσει και να φρεζάρει, να φορτώσει μπάλες άχυρο, τσουβάλια με κρεμμύδια, να ξεφορτώσει λιπάσματα, ενώ έχει μετακομίσει 4άρες σωλήνες και καρούλια, έχει σκαλίσει βαμβάκια, έχει νιώσει τον Λίβα του θεσσαλικού κάμπου να του καίει το πρόσωπο...
Από τοτε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ακούω από τους αγρότες στις κινητοποιήσεις τους, τα ίδια και τα ίδια αιτήματα.
Αυτό σημαίνει δύο πράγματα:
α) Οι "λύσεις" που δίδονται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις είναι "πυροσβεστικές", άτολμες, χωρίς προοπτική ριζικής λύσης. Δηλαδή παίρνονται κάποια ημίμετρα για να καταλαγιάσουν τον θυμό των απεργών, χωρίς όμως να επιλύουν οριστικά τις αιτίες που προκαλούν τα προβλήματα, κι έτσι αυτά διαιωνίζονται.
β) Οι ίδιοι οι αγρότες δεν διεκδικούν σθεναρά εκείνες τις λύσεις που θα εξαλείψουν ριζικά τα θεμελιώδη προβλήματα του κλάδου τους, είτε γιατί τις αγνοούν, είτε γιατί άγονται και φέρονται από αγροτοπατέρες που αρκούνται στο προσωρινό φτιασίδωμα της τραγικής κατάστασης που επικρατεί στον ελληνικό αγροτικό τομέα, για να έχουν οι ίδιοι κομματικη "δουλίτσα" και λόγο ύπαρξης και του χρόνου...
Η συντριπτική πλειοψηφία του αγροτικού κόσμου στην Ελλάδα δυστυχώς, είναι χαμηλού μορφωτικού υπόβαθρου, καθώς αγρότες συνήθως γίνονται όσοι δεν μπορούν να σπουδάσουν ή να μάθουν μια τέχνη.
Οι γονείς μας στα παιδικά μας χρόνια μας φοβέριζαν λέγοντας: "μάθε παιδί μου γράμματα, για να βρεις μια ξεκούραστη δουλειά, αλλιώς θα τυραννιέσαι όπως εγώ στα χωράφια και στα πρόβατα".
Δηλαδή μας δημιουργούνε την εντύπωση ότι η ενασχόληση με τον αγροτικό τομέα, τον έναν από τους βασικότερους πυλώνες της οικονομίας μας, είναι κάτι σαν... καταδίκη ή τιμωρία!
Όμως ο σύγχρονος αγροτικός τομέας δε χρειάζεται απλά "αγρότες - εργάτες γης", αλλά "αγρότες - επιχειρηματίες", με ειδικές γνώσεις σε πολλούς τομείς που θα έχουν το υπόβαθρο να αναλύσουν σε βάθος τις συνθήκες του επαγγέλματός τους, ώστε:
- να εντοπίζουν τα δυνατά σημεία τους (συγκριτικά πλεονεκτήματα), αλλά και τις αδυναμίες τους, καθώς και τις αιτίες που τις προκαλούν,
- να παρακολουθούν τις νέες μεθόδους καλλιέργειας και τις τεχνολογικές εξελίξεις στον γεωργικό εξοπλισμό που είναι ραγδαίες. Βρισκόμαστε στην εποχή της Al (Τεχνητής Νοημοσύνης), της δορυφορικής θερμικής χαρτογράφησης των αγρών και της εδαφολογικής βιοανάλυσης, ώστε να εφαρμόζονται μέθοδοι άρδευσης και λίπανσης ακριβείας, της χρήσης "έξυπνων" drones, ρομποτικών και αυτοματοποιημένων συστημάτων καλλιέργειας, της χρήση λέϊζερ που κατακαίουν τα ζιζάνια χωρίς φυτοφάρμακα και σκαλιστήρια, και ένα σωρό ακόμα νέων μεθόδων και εξοπλισμών, που καταφέρνουν την κατακόρυφη πτώση του κόστους παραγωγής, την κατακόρυφη αύξηση της αποδοτικότητας των καλλιεργειών, την μέγιστη προστασία και σεβασμό του περιβάλλοντος και της εξοικονόμησης φυσικών πόρων, την προστασία της υγείας και την ασφάλειας του αγρότη, αλλά και την μεγιστοποίηση της διατροφικής ασφάλειας και της ποιότητας των προϊόντων, που οι αγρότες μας ούτε καν τα έχουν ακουστά, πόσο μάλλον να τολμήσουν να φανταστούν ότι μπορούν κι αυτοί να τα εφαρμόσουν,
- να τις υιοθετούν στη δουλειά τους και να εκπαιδεύονται διαρκώς, επικαιροποιώντας και εμπλουτίζοντας τις γνώσεις τους,
- να αποκτήσουν δεξιότητες στην αναζήτηση χρηματοδοτικών εργαλείων για τον εκσυγχρονισμό και την ανάπτυξη της αγροτικής επιχείρησής τους,
- να μάθουν να συνεταιρίζονται μεταξύ τους, όχι όμως με αμαρτωλούς συνεταιρισμούς παλαιού τύπου, που δυσφήμησαν και διέλυσαν το συνεταιριστικό κίνημα, αλλά με νέου τύπου ευέλικτες συνεργατικές δομές, ώστε να δημιουργήσουν οικονομίες κλίμακας για χαμηλότερο κόστος παραγωγής, καθετοποίηση της παραγωγής, παράκαμψη των μεσαζόντων, ευνοϊκότερους όρους στην αγορά των εφοδίων και του εξοπλισμού από τη μια, και στις πωλήσεις των προϊόντων τους, από την άλλη.
- να αποδεχτούν να συνεργάζονται οι αγρότες με ειδικούς επιστήμονες, όπως γεωτεχνικούς, οικονομολόγους -αναλυτές ευρωπαϊκών προγραμμάτων, marketing managers, product designers, κτλ., κάτι που σήμερα οι περισσότεροι το θεωρούν περιττό...
Όλα αυτά βέβαια, προϋποθέτουν πρώτιστα αλλαγή νοοτροπίας! Ποιός είναι όμως διατεθειμένος να αλλάξει νοοτροπία, πρώτα στον εαυτό του και μετά και στους άλλους;
Υπάρχει επαρκής και σωστός επαγγελματικός προσανατολισμός που θα δείχνει στους νέους τις επαγγελματικές προοπτικές του αγροτικού τομέα;
Υπάρχουν εκπαιδευτικά ιδρύματα που να εκπαιδεύουν τους νέους αγρότες σε όλα αυτά τα θέματα;;
Υπάρχουν υποστηρικτικές δομές του κράτους προς τους αγρότες: σύγχρονες και αποτελεσματικές υπηρεσίες, κατάλληλα νομοθετικά πλαίσια, επαρκή χρηματοδοτικά προγράμματα, επιμορφωτικά προγράμματα, αγροτικά ερευνητικά κέντρα, εξιδεικευμένοι εμπορικοί ακόλουθοι στις πρεσβείες μας στο εξωτερικό και ότι άλλο θα ωθούσε τους νέους να ασχοληθούν με ευοίωνες προοπτικές με τα αγροτικά επαγγέλματα;
Υπάρχουν τα κατάλληλα έργα υποδομής, αρδευτικά κανάλια, κτηματολόγιο και αναδιάρθρωση των χρήσεων γης, δημόσιες κτηριακές υποδομές, που θα υποβοηθούσαν τις αγροτικές εργασίες;
Υπάρχουν κοινωνικές υποδομές που θα κάνουν δελεαστική την διαβίωση των αγροτών στην επαρχία; Δρόμοι, νοσοκομεία, κέντρα υγείας, αξιοπρεπή σχολεία, παιδικοί σταθμοί, γυμναστήρια, κολυμβητήρια, κέντρα ψυχαγωγίας, υποδομές πρόνοιας, και όποιες άλλες υποδομές που θα κάνουν τη ζωή των οικογενειών άνετη;
Όσο δεν θα απαντούνται, με πράξεις, όλα αυτά τα ερωτήματα, τόσο θα γινόμαστε θεατές του ίδιου θεάτρου του παραλόγου, με τη διαφορά ότι με την ταχύτητα των γεωπολιτικών και τεχνολογικών εξελίξεων σήμερα, δεν έχουμε πια την πολυτέλεια του χρόνου να εθελοτυφλούμε και να αλληλοκοροϊδευόμαστε...
